Mick Jagger: “Η υπερβολη ειχε γινει συνηθεια”

Ο Michael Philip Jagger, γνωστός ως Mick Jagger, frontman και τραγουδιστής των Rolling Stones έκλεισε πρόσφατα τα 73 του χρόνια. Είναι από τους τελευταίους εν ζωή μεγάλους ροκ σταρ και η πολυτάραχη ζωή του έχει απασχολήσει το κοινό ουκ ολίγες φορές. Εδώ, απόσπασμα από συνέντευξη που έχει δώσει στο The Talks για το lifestyle του τότε, την σημαντικότερη δουλειά του, τις γυναίκες και φυσικά την μουσική.
Mick Jagger performs onstage during the Rolling Stones final concert of their "50 and Counting Tour" in Newark, New Jersey, December 15, 2012 REUTERS/Carlo Allegri (UNITED STATES - Tags: ENTERTAINMENT)
Mr. Jagger, τι ήταν που σας κράτησε από το να “το χάσετε τελείως”;
Ε όλοι κάναμε υπερβολές τότε και είχα αρκετές ασταθείς φάσεις στη ζωή μου, όπως ο καθένας φαντάζομαι. Ίσως με βοήθησε που είχα πολύ ισορροπημένη ανατροφή.
Οπότε οι γονείς σας βασικά.
Ναι, έτσι νομίζω. Όταν είσαι μικρός και είσαι κάπως κοντά στην οικογένεια, σε βοηθάει να είσαι ισορροπημένος αργότερα. Αν δεν είναι ισορροπημένη η ανατροφή, νομίζω ότι είναι πολύ πιο δύσκολο.
Και πάλι είχατε ένα πολύ καταστροφικό τρόπο ζωής παλιότερα.
Η υπερβολή είχε γίνει συνήθειο. Άλλα αυτό ήταν απλά μια περίοδος. Ξέρεις και σήμερα βλέπεις υπερβολικούς ανθρώπους. Σήμερα ο κόσμος καταναλώνει υπερβολικά, ξέρεις, καταναλωτικά αγαθά.
Αλλά εσείς μέχρι που κυνηγηθήκατε από την αστυνομία για κατάχρηση ουσιών. Πώς θυμάστε αυτές τις μέρες;
Τότε δεν ήταν πολύ αστείο. Δεν ήταν πολύ καλό γιατί καταλάμβανε εντελώς τις ζωές μας, δημιουργικά και δεν μπορούσαμε να κάνουμε το ένα και το άλλο. Έπρεπε να σπαταλήσεις όλο σου τον χρόνο για να αντιμετωπίσεις την αστυνομία και δεν είχες χρόνο να κάνεις οτιδήποτε άλλο.
Mick-JaggerΥπήρξαν καθόλου στιγμές που σκεφτόσουν ξαπλωμένος στο κρεβάτι πως πρέπει να συγκρατηθείς;
Δεν ήταν τόσο χάλια, όχι. Ήμουν αρκετά ισορροπημένος βασικά. Μια φορά είχα ένα πολύ ωραίο σπίτι στην νότια Γαλλία που είχα νοικιάσει από κάποιον. Είχα έναν πολύ ωραίο κήπο, μπορούσα να κάνω βόλτα, είχα μια ωραία πισίνα. Ένας φίλος μου τότε εκπαίδευε γεράκια και ερχόταν στον κήπο μου για να τα προπονήσει. Μου φαινόταν πολύ χαλαρωτικό και ενδιαφέρον.
Η περίοδος που αναφέρεστε τώρα ήταν το 1971 όταν οι Rolling Stones έπρεπε να φύγουν από το Λονδίνο εξαιτίας μεγάλων φορολογικών προβλημάτων. Ήσασταν διάσημοι, χωρίς λεφτά και είχατε την κυβέρνηση να σας κυνηγάει.  
Ήμασταν ταπί, ναι. Οι φόροι ήταν πολύ τιμωρητικοί. Από δικό μας λάθος και από λάθη άλλων δεν ήμασταν πολύ καλοί με το να προσέχουμε τα χρήματά μας. Πήραμε χρήματα από την δισκογραφική για να χρηματοδοτήσουμε το άλμπουμ, ειδάλλως δεν θα πηγαίναμε στην νότια Γαλλία και θα είχαμε το ωραίο σπίτι. Αλλά είχαμε πολλούς καθυστερημένους φόρους να πληρώσουμε και αυτός ήταν ο μόνος τρόπος να το κάνουμε τότε.

Δεν μετανιώνω τίποτα και χαίρομαι για τα πάντα. Τα χρόνια με τους Rolling Stones είναι και ήταν υπέροχα, πραγματικά

Singer Mick Jagger of The Rolling Stones, London, 1963. (Photo by Terry O'Neill/Getty Images)
Καταλήξατε να γράφετε το Exile on Main Street εκεί, ένα άλμπουμ που έχει γίνει κομμάτι της ροκ ιστορίας. Ανακαλώντας, πιστεύετε ότι ήταν η καλύτερη δουλειά σας;
Η καλύτερη στιγμή μου. (Γελάει) Ε ήταν σίγουρα καλό και ήταν σίγουρα μια πολύ δημιουργική εποχή. Μερικά πολύ καλά πράγματα έβγαιναν εκείνη την εποχή στην μουσική. Υπήρχαν και μερικά σκατά αλλά υπήρχαν κάποια πολύ καλά κομμάτια, κάποια καλά ροκ κομμάτια, και ήταν και καλή εποχή για την soul μουσική επίσης. Ήταν κάποια φοβερά άλμπουμ από Curtis Mayfield, James Brown, Marvin Gaye. Είναι πολύ καλό άλμπουμ, αλλά δεν ξέρω αν είναι το καλύτερο. Θέλω να πω έχεις καλύτερη ταινία; Δεν έχω πολύ αγαπημένα. Και δεν ακούω άλμπουμ των Rolling Stones.
Πόσος καιρός περνάει μέχρι να αρχίσει να σου λείπει η μουσική;
Πέρασα εφτά χρόνια στα 80’s που δεν έκανα καθόλου σόου και δεν μου είχε λείψει και τόσο πολύ.
Τι αισθάνεσαι όταν σκέφτεσαι ότι μια μέρα η εποχή των Rolling Stones θα τελειώσει;
Όλων η ζωή κάποτε τελειώνει. Και τα πάντα γύρω μας, εσύ και εγώ, η ζωή μας θα φτάσει στο τέλος της. Θα πάψεις να είσαι δημοσιογράφος και θα πεθάνεις. Άρα τι να σου πω; Όλοι οδεύουμε στην ίδια μοίρα. Οπότε απλά συνεχίζεις όσο μπορείς, να κάνεις ότι σου αρέσει. Οπότε είμαι το ίδιο με όλους τους άλλους.
Ο Keith Richards μόλις έγραψε την αυτοβιογραφία του. Θα εξέδιδες εσύ μια;
Σίγουρα θα το έκανα αλλά πιστεύω πως το να σκαλίζεις το παρελθόν για παραπάνω από μερικούς μήνες είναι πολύ βαρετό.
Αν ανατρέξεις, τι θυμάσαι με ευχαρίστηση και τι μετανιώνεις;
Δεν μετανιώνω τίποτα και χαίρομαι για τα πάντα. Τα χρόνια με τους Rolling Stones είναι και ήταν υπέροχα, πραγματικά. Θέλω να πω ήταν σαν σε ένα πολύ σκοτεινό φως: ήταν παρακμή, ναι ήταν αρκετά παρακμιακό, αλλά η παρακμή είναι αρκετά διασκεδαστική, δεν είναι;


Μπορείτε να βρείτε την ολοκληρωμένη συνέντευξη στο the-talks.com