Χαθηκαμε στο Σταυροδρομι

Αν είχα εσένα όλα θα ήταν αλλιώς …

Είχα τόσα να σου πω, να μοιραστώ μαζί σου. Μας κλέψαν τις στιγμές μας,  τα παιδικά μας χρόνια. Μας κλέψαν τη χαρά μας για τη ζωή, τα παιχνίδια και τα γέλια που κάναμε μαζί. Μισώ αυτούς που είναι υπαίτιοι για αυτό , όσους σε πήραν από τα χέρια μου. Αυτό το γιατί θα μείνει πάντα χαραγμένο στο μυαλό μου αφού δεν έχει περάσει μέρα που να μη σε έχω σκεφτεί μικρέ μου αδερφέ.

Πού να είσαι τώρα?
Πώς να περνάς?
Πώς μεγάλωσες?
Αραγε με θυμάσαι ?
Ξέρεις για μένα ?
Θυμάσαι όλα αυτά που περάσαμε ?

Είμαι σίγουρος πως θα σε έχουν γεμίσει δηλητήριο.

Σε θυμάμαι μικρούλη και απροστάτευτο όταν περνούσαμε χρόνο μαζί σε αυτή τη δύσκολη οικογένεια. Οι αναμνήσεις μας ζεσταίνουν το μέσα μου αλλά με ξεσκίζουν. Θυμάμαι οταν μέναμε νηστικοί πολλά βράδια και παραμελημένοι αλλά είχαμε ο ένας τον άλλον. Θυμάμαι και τη ζωή πρίν απο σένα η οποία θα ήταν ανυπόφορη αν δεν υπήρχαν οι θείοι μου να με φροντίζουν, να μου δίνουν ότι δεν έπερνα απ´τους άλλους, στοργή. Σε πήραν μακριά και μαζί σου έχασα και την παιδικότητά μου. Μεγάλωσα αδερφέ μου, μεγάλωσα όταν μετακομίζαμε συνέχεια, όταν άλλαζα συνέχεια σχολεία, όταν δεν είχα ποτέ μου σταθερή ζωή ή φίλους, όταν γνώριζα πως καθε φορα που θα ερωτευόταν η μαμά όλα θα άρχιζαν ξάνα. Απὀ δώ κει απο κεί.. Η οποία μαμά έχει κάνει πολλά λάθη αλλά και εκείνη ήταν πιο παιδί από εμάς. Όταν αντί να μας προσέχει εκείνη,  την πρόσεχα εγώ.

Και ξαφνικά ήρθε η δουλειά και οι ευθύνες. Κανείς ποτέ δεν με ρώτησε αν τα αντέχω όλα αυτά, αν τα θέλω όλα αυτά και εσύ να είσαι άφαντος. Σε πήρε αυτή μακριά και μας χώρισαν. Νιώθω τόσο σκληρός και αναίσθητος μετά από αυτά. Μου κλέψαν την ευαισθησία μου και πάγωσαν τα συναισθηματά μου, νιώθω ότι κάπου χαθήκαμε στο σταυροδρόμι ..  Οι άλλοι αποφάσισαν για εμάς μικρέ. Πόσο θα θελα να ξέρεις την αλήθεια, πόσο θα θελα να μην έχεις ταλαιπωρηθεί και εσύ όπως εγώ, πόσο θα θελα να μεγαλώνουμε μαζί. Θα σε βρω μικρέ και όλα θα είναι καλύτερα για μας, μας το χρωστάμε. Γιατί εμείς δεν επιλέξαμε τίποτα από αυτά όλα.

//

 


Ο Χάρης πέρασε πραγματικά πολύ δύσκολα πάραυτα είναι ένα εξαιρετικό παιδί. Αυτά τα λίγα απ´την ιστορία του, μας δείχνουν πόσο δύσκολα μεγαλώνουν πολλά παιδιά και ότι μπορείς να ξεφύγεις απ´τη φούσκα των γονιών σου και να γίνεις ένας πολύ καλύτερος άνθρωπος. Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα. Φροντίστε τα λάθη σας χωρίς να στιγματίσουν για πάντα τη ζωή των παιδιών σας. Πολλοί γονείς σκοτώνουν την παιδικότητα των παιδιών τους και μετά δημιουργούν δυστυχισμένος ενήλικες.

Οι περισσότεροι από μας γινόμαστε γονείς πολύ πριν πάψουμε να είμαστε παιδιά – Mignon McLaughlin.